Dag 5 & 6: Oase in de woestijn

SONY DSC

We beginnen in het ritme te komen hoor, vanmorgen waren we pas rond zes uur wakker. Nou ja, Albert, ik werd wakker omdat hij vroeg of ik koffie wilde. Vooruit dan maar, het wordt een lange dag, dus kan ik maar beter op tijd beginnen. Om klokslag 7 uur zitten we dan ook weer aan het ontbijt. Deze keer geen scrambled eggs, maar een kaasomelet met toast en bacon. Ik neem nog een kleine muffin en een yoghurtje en Albert gaat voor melk met cornflakes. Met een stukje fruit zijn we compleet. We nemen een bagagekar mee naar boven en als alles in de Denali zit, haal ik nog snel even koffie voor ´on the go´ in de ontbijtzaal en weg zijn we.

We rijden de bekende highway 99 waar het altijd rommelig druk is en het wegdek onderhand echt gatenkaas. Het is wel een stuk waar van alles te zien is. Deze fruittuin van Californië is een economisch belangrijk gebied, maar de armoe is overal zichtbaar. Central Valley is niet de meest luxe plaats om te wonen. Californië klinkt zo mooi, maar dat is het lang niet altijd. Bij Bakersfield nemen we de afslag naar Mojave, we hebben besloten zover mogelijk bij de drukte van Los Angeles vandaan te blijven. We rijden daardoor wel een stuk om, maar mán, wat worden we beloond. We steken de mooie Techaphi-pass over en verwonderen ons over zoveel groen en zoveel bloeiende bloemen overal. Het lijkt Zwitserland wel. Wat heerlijk om zo vroeg in het jaar hier te zijn.

Bij Kramer Junction tanken we de auto voor het eerst vol. Hij heeft een behoorlijke tank, er gaat 26,5 gallon in. De benzine is hier midden in de woestijn hartstikke duur, achteraf gezien hadden we beter in Chowchilla al vol kunnen tanken. Nu moeten we wel, verder komen we er niet mee. We betalen 3,39 dollar voor een gallon en dat kon weleens de duurste benzine van de vakantie worden. In Yucca Valley zagen we dezelfde Premium gasoline voor 2,93. En ja, we tanken Premium, we zijn teveel autoliefhebber om deze auto te schaden met goedkopere benzine dan voorgeschreven. Snel omrekenen leert dat het gevaarte 1 op 9 loopt, valt nog niet tegen voor zo´n dikke V8. Hij loopt ook zuiniger door de premium.

Bij de Subway nemen we een klein broodje sweet onion chicken teriyaki en een beker fris en dan gaan we weer. We rijden de 247 richting Joshua Tree National Park. Sommige stukken zijn echt leeg, net de Outback in Australië, maar op andere plaatsen verbazen we er ons over dat er toch mensen wonen in deze van alles verlaten woestijn. Armoe troef, veel oude meuk, geen mooie tuinen, gewoon een trailer of een goedkoop huis neergeplopt en wonen. Ik heb trouwens deze reis voor het eerst geen grote RandMcNally wegenmap om mee te navigeren, maar de handige App van dezelfde kaarten op de iPad. Superhandig, want ik kan de lettertjes en wegen nu echt goed uitvergroten en da´s fijn hoor, als je vijftig+ bent!

Dag 5 - 6

Als we bij Yucca Valley aankomen, verandert niet alleen het landschap, maar ook de hele sfeer. Mooiere huizen, hotels, motels, veel bedrijvigheid en onwijs veel yucca´s die op het punt staan te gaan bloeien. Vol in de knop! Hebben we nog geluk de komende dagen? Hoe dan ook, de route die ons aan de westkant langs het park voert, is nu al prachtig. De temperatuur op de meter van de auto loopt op naar 33 graden, maar vlakbij zien we de sneeuw nog op de bergen van het San Bernadino National Forest liggen.

Als we om kwart voor vier inchecken bij het Desert Isle Resort is het dan ook bloedjeheet, vergelijkbaar met ons Spanje in juli of augustus. Gelukkig is ons appartement mooi koel. We treffen het weer super, het hele appartement is zowat zo groot als ons huis in Nederland. Het heeft zelfs twee badkamers, voor ons ieder een denk ik 🙂 We halen de spullen uit de auto en gaan dan snel boodschappen doen. Bij Ralph´s, hier een paar honderd meter vandaan, kiezen we voor gemak. Het is een prachtige supermarkt met een grote deli-catering afdeling. We nemen elk een beker soep mee, een stuk rundvlees en wat kip, een Griekse salade, aardappelsalade en wat stokbrood. We hebben er net heerlijk van gesmuld.

Na het eten hebben we een half uurtje gedobberd in de grote jacuzzi hier naast het zwembad en nu genieten we, nadruppend in onze zwemkleding, van een zwoele avond op ons terras, met lichtjes in de bomen en de fontein in de verlichte vijver recht voor onze neus. Het was een geweldige dag. In de grote zoef, met heerlijke jaren ´60 muziek van de satelietradio op de achtergrond  of soms keihard door de auto loeiend genieten, van prachtige natuur. Het Amerika-gevoel is weer helemaal terug, we zijn ontzettend in ons element. Dit is pas echt vakantie!!

Dag 6:

Viel ik me toch gisterenavond boven mijn toetsenbord in slaap. Echt helemaal op, om half negen. De moed ontbrak me om nog al die foto´s te uploaden en ik bedacht dat ik daar vanmorgen tijd genoeg voor zou hebben. Nou, not! Ik was al vroeg genoeg wakker, zo rond een uur of vijf. Lekker in bed met de iPad, beetje kletsen samen en rond 7 uur liep ik al naar de lobby om kwartjes te gaan halen voor de wasserette hier. Er is gratis koffie op de patio, dus we namen gelijk een beker koffie mee voor op ons terras nadat we twee trommels was aan hadden gezet. Helaas, in de laundry geen mogelijkheid om de laptop mee te nemen en de was was snel klaar. Maar toen kwam het: na een uur en veel geklooi, kwam de boel net zo nat uit de droger als het erin gegaan was. Ik kreeg steeds meer trek, want we zouden na de was gaan ontbijten bij de bakery hiernaast. Uiteindelijk kwam ik rond half 10, briesend met een halfnatte was thuis en hebben we alles over stoelen, kasten en banken gegooid en zijn vertrokken.

Ontbijt geskipt dan maar en naar de Westfield Mall in Palm Desert, hier een half uurtje vandaan. Daar zitten de grote matenzaken Lane Bryant, Forever 21 en Torrid voor de dames en DXL voor de mannen. We hebben maar een cinnamonrol als ontbijt genomen en zijn toen gaan shoppen. Forever 21 ben ik niet eens binnen gegaan, daar voel ik me toch echt te volwassen voor en bij Torrid wist ik niet hoe snel ik er weer uit moest gaan, wat een rommel. Maar bij Lane Bryant slaagde ik voor twee leuke jurken, twee BH´s en wat shape wear ondergoed. Erg goed geholpen daar! De volgende stop  was DXL, waar Albert echt te kust te keur kon kiezen uit allerlei soorten kleding en schoenen. Waar ik nog voor de grootste maat moet gaan, valt hij hier in de kleinere maten. De grootste maten, daar kan hij nog drie keer in draaien. Hij slaagde voor wat shirts, twee shorts en een paar fijne nieuwe slippers. Jullie zien, wij kunnen makkelijk licht gepakt hierheen, maar terug wordt een ander verhaal.

Wij vinden het heerlijk, zo´n dag winkelen, mensen kijken, lekker tussen de Amerikanen lopen alsof we locals zijn. Palm Springs en de hele omgeving hier zijn een walhalla voor de rijkere gepensioneerde Amerikanen en het geld straalt er dan ook vanaf. Dan kom je langs een rijtje autozaken: Porche, Bentley en Masserati zitten naast elkaar, alsof het niks is. Hier ook geen armoedige mensen in de winkels, geen tandeloze versnellingsbakjes, geen shirt vol vlekken en schoenen met gaten. Palm Springs is chique, maar niet bekakt. Erg gezellig hier en er is veel te zien en te doen. Bovendien ligt het prachtig tussen de bergen en zijn overal palmbomen. Echt een oase in de woestijn. Het werd vandaag 100 graden, zo rond de 38 Celcius en in de zomer is het nog veel heter dus. Hier op het resort vallen we op, de meesten hier zijn Amerikanen. We komen dan ook geen praat tekort, iedereen hoort ons Nederlands praten met elkaar en wil weten waar we vandaan komen. Spain is niet het antwoord wat ze verwachten, dus gaat het praatje verder.

Enfin, na Westfield Mall besloten we toch naar de beroemde Desert Hills Outlets te gaan, net als al die duizenden anderen toeristen blijkbaar. Japanners bij de vleet, die je ondersteboven lopen voor een paar schoenen bij Sketchers. Alsof ze er niet genoeg hebben! Wij slaagden niet bij Ecco, dus besloot Albert toch weer voor Sketchers te gaan, dat is hem in Australië ook prima bevallen. Waarschijnlijk was de verkoopster blij met een paar vriendelijke kaaskoppen in plaats van die aggresieve typetjes, want Albert kreeg buiten de 50 procent korting op het tweede paar ook nog eens 10 procent korting op het totaal. Mooie deal!

We waren met het golfkarretje van de parking naar de West Entrance gebracht (het is daar echt enorm groot!), maar besloten terug te lopen. Met een frappuchino bij Starbucks werd de dorst gelest, maar aan mijn pijnlijke voeten viel weinig te doen. Ik had gehooopt een paar goede slippers en sandalen te vinden, maar niks. Mijn voeten zijn gewoon te breed voor de meeste normale schoenen. Albert had zo met me te doen, dat hij terug reed naar Palm Desert, waar ze volgens de site bij Foot Solutions Wolky zouden verkopen. Nou, niet dus, maar ik slaagde er wel binnen tien minuten voor een paar fijne slippers en nog een paar sandalen, echt voor brede voeten. Het voordeel van Alberts schoenen werd wel in een keer weer teniet gdaan.

En laat daar nou aan de overkant een Outback Steakhouse zijn … Dat is lang geleden! We kunnen het niet weerstaan, dus zo belanden we rond zes uur in het oude, vertrouwde, van oorsprong Australische eethuis. We nemen geen appetizer of voorgerecht, maar smullen wel samen het bekende broodje op. Albert neemt een varkenskarbonade en ik ga voor mijn all time favorite, de Baby Back Ribs. Om je vingers bij af te likken, wat ik uiteindelijk ook doe. We zitten allebei vol van het hoofdgerecht en nemen geen dessert, thuis staan tenslotte nog bekers met vers fruit op ons te wachten. We kijken wel onze ogen uit naar de porties die de Amerikanen wegwerken. Hebben wij echt ook ooit zoveel kunnen eten? Pfff, moet er niet meer aan denken!

Dag 5 - 4

En zo belanden we na het eten weer in Palm Springs, waar ik eerst een kwartiertje in het zwembad klets met een leuk stel uit Manteca en daarna samen met Albert (die het zwembad te koud vindt) nog in de hot spa ga. Daarna douchen, lekker het fruit met wat yoghurt eten en eindelijk aan de blogs. Eind goed, al goed, tot morgen!

fotocowboyKlik hier  voor de foto´s van deze dagen

 

Advertenties

14 gedachtes over “Dag 5 & 6: Oase in de woestijn

  1. Het ultieme vakantiegevoel krijg ik van je blog! Eigenlijk dacht ik dat jullie op de vorige vakantie in Australië al genoeg kleding hadden gekocht 🙂 Max is jaloers, in Spanje is het moeilijk om grote maten kleding te kopen. Zelfs vijf keer XL past hem niet. Hij wil ook wel weer eens een koprol kunnen maken in een shirt……blijf schrijven!

  2. Lekker hoor, zo’n vakantie. Wat relax en geniet dagen, geniet er maar van 🌞 Effe een vraagje, waarom kan ik het niet meer op de mail krijgen, jullie verslagen ?

  3. Wat een verhaal weer , zo leuk om te lezen kop koffie erbij en dan ben je heeeeel evennnn in jullie leven daar geweldig.Nou veel plezier lekker genieten groetjes Math en Dina x

  4. Netjes geschreven, hoor. Ik weet niet hoe je daar de tijd voor vind! Hoe dan ook, we hebben een heel goed idee dat jullie een goede tijd hebben! 🙂

  5. Wat een heerlijk verslag, jullie genieten duidelijk. Ik wist niet dat forever 21 ook grote maten heeft?
    En ja..de outback…we zaten bij jullie op schoot hoor😉

  6. Nou geweldig Monique! Jullie zijn echt weer in de USA. Zo leuk om jullie belevenissen te lezen en te zien hoe goed jullie goorbreidingen weer zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s